Ik sta op nr 2 van de kandidatenlijst van BBL voor de gemeenteraadsverkiezingen 2010. Een stem op mij betekent steun voor een liberaal standpunt, met een sociale invalshoek. Liberalisme en een sociaal gezicht horen bij elkaar. Ik ben voor een goed minimabeleid, en voor een financieel gezonde gemeente. Dus geen grote bouwprojecten meer, geen geldverslindende plannen meer. Leiderdorp is volgebouwd.
De boekhouding van Leiderdorp is zorgelijk. Geen dure inrichting van het nieuwe gemeentehuis, minder dure ingehuurde consultants. Helaas ook bezuinigen op kunst, maar niet op sport.
Minder financiële bijdrage aan de regio Holland Rijnland. Daar gaat maar liefst 9 ton euro per jaar naar toe, en wat zien we daar van terug? Niets, helaas.
Kijk voor het volledige BBL programma op BBL.nu.

Steunt u mij en BBL op 3 maart? Stem Hugo Langenberg, kandidaat nr 2 van lijst 4, BBL. Ik dank u!

Ook het Leiderdorpse CDA neemt anderen graag de maat. Nogmaals prima, ik doe dat ook wel eens. Uitgangspunt daarbij is volgens mij wel dat je je dan ook zelf aan die maat houdt. Van Jaarsveld, fractievoorzitter van het CDA in de Leiderdorpse  gemeenteraad, kan er ook wat van. Hij spreekt, vooral bij een stevig debat, zijn opponenten aan en verwijt ze dan een gebrek aan fatsoen. Helaas vergeet hij daarna dan op de inhoud in te gaan. Laten we nu eens kijken naar de mores van het CDA.

Elke fractie in de raad krijgt een fractiebudget, betaald uit de gemeentekas. Gemeenschapsgeld dus. Dit geld is bestemd om, ik citeer uit artikel 10 van de verordening: “Fracties besteden de bijdrage om hun volksvertegenwoordigende, kaderstellende en controlerende rol te versterken” einde citaat. Veel fracties gebruiken dit geld voor hun website, en bijvoorbeeld voor het plaatsen van advertenties om hun standpunten duidelijk te maken. Hun volksvertegenwoordigende rol dus. Ik doe dat ook met het fractiebudget van Liberaal Leiderdorp. Het fractie budget is samengesteld uit een vast bedrag per fractie, 2500 euro, en 500 euro per fractie lid. Liberaal Leiderdorp krijgt dus 3000 euro per jaar. Ik besteed hiervan (in 2009) € 425.79 per jaar, aan mijn website www.LiberaalLeiderdorp.nl. Het restant wordt teruggestort. Het CDA heeft 4 fractieleden, en krijgt dus 4500 euro per jaar. De griffie bekijkt of de uitgaven voldoen aan de verordening, en bij twijfel beslist het presidium.

Nu terug naar de moraal van dit verhaal. De afgelopen jaren heeft het CDA een aantal zaken gedeclareerd uit dit budget die daar niet voor bedoeld zijn. Deze uitgaven stroken niet met artikel 10 van de verordening fractiebudget, waar ik eerder uit citeerde. Waar hebben we het over?
Het CDA vergadert regelmatig met partijgenoten uit de regio. Dan eet men eerst een broodje, en vergadert dan over politieke zaken, althans, dat neem ik aan. De kosten van deze broodjes wilde het CDA uit het fractiebudget declareren. Vreemd. Thuis eet je toch ook, en betaal je dat zelf? Natuurlijk ging de griffie hier niet mee akkoord, en leidde dat tot een discussie in het presidium. Ook die ging niet akkoord. Gemor bij Van Jaarsveld.

Enige maanden later declareerde het CDA een dossierkast, om, u raadt het al, dossiers in op te bergen. Die kast zou dan bij de fractievoorzitter thuis komen te staan. Natuurlijk ook een uitgave die niets te maken heeft met de volksvertegenwoordigende rol van een fractie. U krijgt uw meubels toch ook niet vergoed door de gemeente? Ook hier ging de griffie en later het presidium niet mee akkoord.

En nu de klap op de vuurpijl. Al jaren bedankt de plaatselijke CDA de Leiderdorpse vrijwilligers door deze letterlijk in de bloemetjes te zetten. Zij selecteren een aantal vrijwilligers die goed werk voor de gemeenschap verrichten. Dat deze zo nu en dan eens bedankt worden is lovenswaardig. Bij het aanbieden van deze bos bloemen zorgt het CDA er wel voor dat daar de pers bij aanwezig is, met als resultaat een aardig artikel in het Leiderdorps Weekblad, met een foto van het CDA dat een vrijwilliger een bloemetje aanbiedt, en bedankt voor het mooie werk. Wat een aardig gebaar van het CDA, nietwaar? Maar u raadt het al, de kosten voor deze bloemen, slechts ongeveer 100 euro, werden ook door het CDA gedeclareerd op het fractie budget. Met andere woorden, het CDA speelt mooi weer door bloemetjes weg te geven op kosten van de gemeenschap en daarmee goede sier voor zich zelf maken. Schijnheilig noem ik dat. Dat je voor deze actie de pers zoekt is puur eigenbelang, laten zien hoe aardig je bent voor vrijwilligers. Het sociale gezicht van het CDA. Dat ze deze bloemen uit gemeenschapsgeld wilden laten betalen stond helaas niet in het artikel. Gelukkig gingen griffie en presidium niet akkoord met deze uitgaven, tot ongenoegen van de heer Van Jaarsveld overigens.

Treurig dat er kennelijk een partij is die graag anderen de maat neemt, maar zichzelf daarbij vergeet. Ik hoop dat de nieuwe fractie van het CDA, na de verkiezingen, een andere moraal laat zien. Een meer christelijke, en fatsoenlijke moraal.

Hugo Langenberg

Het is traditie dat onze burgemeester dan een toespraak houdt. Ook dit jaar weer een verhaal van onze burgervader, waarin hij  net als Beatrix over digitalisering sprak, en natuurlijk over normen en waarden. Dat doet hij elk jaar, en hij kan het daarbij niet laten met een opgeheven vingertje naar de burger te wijzen.
Hij beklaagde zich over de communicatie via internet, waar volgens hem de beschaving vaak ver te zoeken is. Op basis van beelden neemt men stelling, de woordkeuze is vaak beneden alle peil en de echte feiten kent men niet, zo zegt hij. Beelden en feiten die volgens hem niet in overeenstemming zijn leiden tot door hem ongewenste, zorgelijke en volstrekt onjuiste reacties.

Maar nu komt het: volgens de burgemeester heeft het openbaar bestuur hierin een voorbeeldfunctie. En daar heeft hij volgens mij een punt. Debatten en vragen door politici gesteld kunnen een andere lading krijgen als beelden en feiten eerst naast elkaar worden gelegd, zegt hij. Hier herkennen we Michiel Zonnevylle weer als burgervader die zijn stoute burgertjes toespreekt. Klagende burgers en kritische politici worden toegesproken als kleine kinderen, en worden door hem als uitermate lastig gezien.
Dat burgers in hun mailverkeer met de gemeente soms een taalgebruik hanteren dat niet zo netjes is, kan ik me best voorstellen. Dat is ook niet goed. Maar als de burgemeester het over de voorbeeldfunctie van het openbaar bestuur heeft, waarom kijkt hij dan niet eens kritisch naar de inhoud van de klachten? De oorzaken van de vele klachten, en de aanleidingen voor de kritische vragen van de oppositiepartijen in de Raad zouden voor hem aanleiding moeten zijn het functioneren van de gemeente eens tegen het licht te houden.

(foto Joop Wesseling)

Met geen woord repte hij bijvoorbeeld over het manifest dat buurtverenigingen hebben opgesteld. Geen woord over de evidente onvrede die er bij de burger heerst over de gemeente. Kijk eens naar de ingezonden brieven in het Leiderdorps Weekblad, kijk bijvoorbeeld eens naar de reactie van omwonenden van de Winkelhof die zich zorgen maken over de grootte van de geplande parkeergarage, die tegen de afspraken in veel hoger wordt, naar de reactie van omwonenden van de Kastanjelaan school, die ontevreden zijn over het inspraakproces, en naar de commotie rondom Ikea. Als voorzitter van de gemeenteraad zou hij zich sterk moeten maken voor het functioneren van de democratie, en het stellen van kritische vragen moeten stimuleren, in plaats van deze af te kraken. Maar als voorzitter van de Raad laat hij het al jaren afweten als het gaat om de rechten van raadsleden, en het stimuleren van het debat. Hij is in de Raad meer een bewaker van de belangen van het college. Het voorzitterschap van zowel het college van B&W als van de Raad is een weeffout in het dualisme die schreeuwt om reparatie.

Het zou goed zijn als de burgemeester zich in het openbaar meer een belangenbehartiger van de burger zou tonen, in plaats van een criticaster. Waarom maakt hij zich niet meer zorgen over al die klachten van burgers? In deze tijden van verkiezingen beloven de politieke partijen meer oor te zullen gaan hebben voor de burger. Een goede zaak. Het zou toe te juichen zijn als de burgemeester, de constante factor in het gemeentebestuur, voorop zou lopen als het gaat om het functioneren van de lokale democratie. Hij zou een milieu moeten scheppen waarin burgers met hun klachten serieus genomen zouden worden, door oprecht te luisteren naar de burger met als uitgangspunt dat de burger gelijk heeft, tot het tegendeel is bewezen. Een milieu ook waarin raadsleden gestimuleerd zouden worden hun controlerende taak uit te oefenen door het stellen van vragen toe te juichen en te zorgen voor adequate beantwoording. Hij zou er voor moeten zorgen dat burgers geen beroep moeten doen op de Wet Openbaarheid van Bestuur, zoals bij het Ikea dossier, en ook bij de Kastanjelaanschool nodig was. Geef antwoord op vragen van burgers in plaats van deze openlijk tegen te werken.

Op 3 maart zijn er eindelijk weer gemeenteraadsverkiezingen. Ik hoop dat de burger geleerd heeft van de afgelopen jaren, en gaat stemmen op die partijen die de burger oprecht serieus nemen. Die partijen zijn er echt in Leiderdorp, al zijn het er niet veel….
Gelukkig 2010!

Hugo Langenberg

klik hier voor de volledige tekst nieuwjaarstoespraak burgemeester Zonnevylle