Volgens mij ook
Ik ben het met Wouter trouwens wel eens over de vluchtigheid van het D’66 gewin. In feite is D’66 momenteel dezelfde vluchtheuvel als de PVV, maar dan voor de kiezers mét verstand.
D’66 is de verpersoonlijking van de varkenscurve in de politiek. Over vier jaar zijn zij de grote verliezer en wordt er weer genivelleerd. Dat neemt niet weg dat plaatselijk kundige D’66 besturen en raadsleden natuurlijk uitstekend in colleges kunnen worden opgenomen. Aldus de reactie van A. Goossens op 4 mrt. jl.
Ja. En zo is het. Over geneuzel en gemekker wordt niet gerept. Parasiteren al helemaal niet. We willen het graag netjes houden.
In het dankwoord aan de kiezer wordt een woord van steun uitgesproken voor de ChristenUnie op de website van onze locale D66. Een plekje in de raad was gegund. “We hopen dat jullie ondanks deze tegenvaller toch betrokken blijven bij de Leiderdorper en zijn politiek!” is de slotzin.
Ja, dat kan hypocriet D66 niet zeggen over de laatste vier jaar. Niet of nauwelijks betrokken bij de lokale politiek. En ja hoor, Pechtold komt landelijk op ramkoers met non argumentatie in de lift en ja, de tafelschuimers van de D66 kliek staan alweer te dringen.
“Merkwaardig om op deze wijze een hypotheek op samenleving te leggen”om in de woorden van vader Ed te spreken.
Wie kaatst moet de bal verwachten. Het één lokt het ander uit. Ik reken toch nog steeds af op het verleden. Dat doen we toch ook in het dagelijks leven?
Of je nu taart eet met een vork of met een lepel. Da’s voor mij hetzelfde. En met een beetje geluk halen we de volgende Brokjes wel weer.
Maar eigenlijk heb ik helemaal geen zin meer in dat geneuzel.
Sjoerd










Ik kan absoluut niet beoordelen hoe degelijk D’66 is in Leiderdorp. Ik ken ze uit het verleden, onder de toegewijde hoede van Aad van Grup, en had toen vooral enorm veel respect voor Aad zijn toewijding en solo gedragen verantwoordelijkheid in de Raad. Na zelf enige tijd Hugo Langenberg in LL te hebben geassisteerd begreep ik nog beter wat Aad allemaal te verhapstukken had gekregen in zijn eentje. Natuurlijk had hij op de achtergrond toen enige steun. Beroepszwetser Veugen en de wollige professor Louw waren zijn secondanten. Toch presteerde Aad het steeds degelijk beslagen ten ijs te komen. Dat hij daarbij in eigen stijl erg veel woorden voor weinig (politieke) inbreng nodig had, mag de waardering niet wegnemen.
D’66 heeft lokaal alle kans met goede mensen te komen. Ik ga daar geen voorschot op nemen. Als er kansen liggen in een centrum-liberaal college, dan zal D’66 vooral degelijkheid moeten bieden en besluitvaardigheid. En dat laatste is waar het D’66 traditioneel aan ontbreekt. Het is vaak een beetje van alles en in niets overtuiging.
Landelijk heb ik ambivalente gevoelens bij D’66. Enerzijds de vreugde dat er een vluchtheuvel voor zwevende of morrende kiezers is in de milde vorm van D’66, maar anderzijds het gegeven dat een partij die in het pluche vrijwel structureel faalt, overloopt van cosmetische agenda’s en zich eigenlijk bestuurlijk zelden onderscheidt, zoveel stemmen kan winnen, puur op basis van de eloquentie van haar landelijke voorman.
Laten we wel wezen. Pechtold als bestuurder is een drama van het gehalte Vogelaar. Als wethouder een man die hartelijk werd uitgezwaaid en als minister een verpletterend zwakke indruk gemaakt. Zijn eloquentie is bovendien momenteel overschat. Hij is vooral een meester in ten koste van anderen winnen, maar loopt over van de mantra’s. Een werkelijk inhoudelijke discussie kan hij niet aan. Hij speelt vooral op de onderbuik, net als Geert Wilders. Ze verschillen in feite qua modus operandi niet. Ze kunnen slechts problemen aanstippen, maar ze bepaald niet oplossen. D’66 heb ik de afgelopen drie jaar niets horen zeggen dat me is bijgebleven. En dat zegt voldoende. Het is een ongrijpbare partij, die het beste getypeerd kan worden als ‘net niet’ als het landelijke politiek betreft. Lokaal, dat is zoals met alle partijen, gewoon afwachten.
We hebben landelijk wel een groot probleem met de grote schare kiezers bij vluchtpartijen. Alle stemmen op de PVV zijn verloren stemmen met een contraproductief effect. Een voornaam deel van de PVV stemmers is behoorlijk rechts, maar door op de PVV te stemmen nemen ze zetels af van gematigd rechts en het centrum. Dat betekent dat hoewel de trend licht naar rechts hangt (vanaf het linkse waar we vandaan komen), een links progressief kabinet straks meer voor de hand ligt dan een centrum of gematigd rechts kabinet. Kortom, de onwerkelijkheid van de breedte van het electoraat maakt Nederland straks schier onbestuurbaar of - in tijden van crisis – overgeleverd aan links progressief. Ik weet niet wat ik een grotere ramp voor Nederland vind: links progressief of de PVV. Volgens mij ontloopt het elkaar qua rampspoed niet.
Ikzelf hoop op een mogelijkheid dat een landelijk kabinet CDA, D’66, VVD aan bod komt. Daar zijn we aan toe. Verstandige bezuinigingen op zaken die de koopkracht niet of nauwelijks aantasten, duurzame inpulsen voor onderwijs en arbeid, aanpassingen van de zorg voor de kosten voor later en een harde rem op de kanslozen immigratie. Progressief links zal weer gaan graaien en spenderen. Dat zou een ramp betekenen.
A. Goossens
5 maart 2010