Het CDA en de moraal
Het CDA is de moraalridder van Nederland. En daar zijn ze trots op. Ik vind het best.
Je hoeft het niet altijd met ze eens te zijn, maar ik waardeer het altijd als iemand, dus ook een politieke partij, duidelijk voor een mening durft uit te komen en deze verdedigt. Het komt soms wat belerend en arrogant over, maar ja, ieder zijn smaak.
Ook het Leiderdorpse CDA neemt anderen graag de maat. Nogmaals prima, ik doe dat ook wel eens. Uitgangspunt daarbij is volgens mij wel dat je je dan ook zelf aan die maat houdt. Van Jaarsveld, fractievoorzitter van het CDA in de Leiderdorpse gemeenteraad, kan er ook wat van. Hij spreekt, vooral bij een stevig debat, zijn opponenten aan en verwijt ze dan een gebrek aan fatsoen. Helaas vergeet hij daarna dan op de inhoud in te gaan. Laten we nu eens kijken naar de mores van het CDA.
Elke fractie in de raad krijgt een fractiebudget, betaald uit de gemeentekas. Gemeenschapsgeld dus. Dit geld is bestemd om, ik citeer uit artikel 10 van de verordening: “Fracties besteden de bijdrage om hun volksvertegenwoordigende, kaderstellende en controlerende rol te versterken” einde citaat. Veel fracties gebruiken dit geld voor hun website, en bijvoorbeeld voor het plaatsen van advertenties om hun standpunten duidelijk te maken. Hun volksvertegenwoordigende rol dus. Ik doe dat ook met het fractiebudget van Liberaal Leiderdorp. Het fractie budget is samengesteld uit een vast bedrag per fractie, 2500 euro, en 500 euro per fractie lid. Liberaal Leiderdorp krijgt dus 3000 euro per jaar. Ik besteed hiervan (in 2009) € 425.79 per jaar, aan mijn website www.LiberaalLeiderdorp.nl. Het restant wordt teruggestort. Het CDA heeft 4 fractieleden, en krijgt dus 4500 euro per jaar. De griffie bekijkt of de uitgaven voldoen aan de verordening, en bij twijfel beslist het presidium.
Nu terug naar de moraal van dit verhaal. De afgelopen jaren heeft het CDA een aantal zaken gedeclareerd uit dit budget die daar niet voor bedoeld zijn. Deze uitgaven stroken niet met artikel 10 van de verordening fractiebudget, waar ik eerder uit citeerde. Waar hebben we het over?
Het CDA vergadert regelmatig met partijgenoten uit de regio. Dan eet men eerst een broodje, en vergadert dan over politieke zaken, althans, dat neem ik aan. De kosten van deze broodjes wilde het CDA uit het fractiebudget declareren. Vreemd. Thuis eet je toch ook, en betaal je dat zelf? Natuurlijk ging de griffie hier niet mee akkoord, en leidde dat tot een discussie in het presidium. Ook die ging niet akkoord. Gemor bij Van Jaarsveld.
Enige maanden later declareerde het CDA een dossierkast, om, u raadt het al, dossiers in op te bergen. Die kast zou dan bij de fractievoorzitter thuis komen te staan. Natuurlijk ook een uitgave die niets te maken heeft met de volksvertegenwoordigende rol van een fractie. U krijgt uw meubels toch ook niet vergoed door de gemeente? Ook hier ging de griffie en later het presidium niet mee akkoord.
En nu de klap op de vuurpijl. Al jaren bedankt de plaatselijke CDA de Leiderdorpse vrijwilligers door deze letterlijk in de bloemetjes te zetten. Zij selecteren een aantal vrijwilligers die goed werk voor de gemeenschap verrichten. Dat deze zo nu en dan eens bedankt worden is lovenswaardig. Bij het aanbieden van deze bos bloemen zorgt het CDA er wel voor dat daar de pers bij aanwezig is, met als resultaat een aardig artikel in het Leiderdorps Weekblad, met een foto van het CDA dat een vrijwilliger een bloemetje aanbiedt, en bedankt voor het mooie werk. Wat een aardig gebaar van het CDA, nietwaar? Maar u raadt het al, de kosten voor deze bloemen, slechts ongeveer 100 euro, werden ook door het CDA gedeclareerd op het fractie budget. Met andere woorden, het CDA speelt mooi weer door bloemetjes weg te geven op kosten van de gemeenschap en daarmee goede sier voor zich zelf maken. Schijnheilig noem ik dat. Dat je voor deze actie de pers zoekt is puur eigenbelang, laten zien hoe aardig je bent voor vrijwilligers. Het sociale gezicht van het CDA. Dat ze deze bloemen uit gemeenschapsgeld wilden laten betalen stond helaas niet in het artikel. Gelukkig gingen griffie en presidium niet akkoord met deze uitgaven, tot ongenoegen van de heer Van Jaarsveld overigens.
Treurig dat er kennelijk een partij is die graag anderen de maat neemt, maar zichzelf daarbij vergeet. Ik hoop dat de nieuwe fractie van het CDA, na de verkiezingen, een andere moraal laat zien. Een meer christelijke, en fatsoenlijke moraal.
Hugo Langenberg
Ik denk dat het goed is dit soort zaken eens naar buiten te brengen Hugo. Niets geheim aan. Ook de nieuwkomer ChristenUnie moet zich realiseren verantwoordelijk te zijn voor deze “misstappen.” Zij maakten en maken nog steeds deel uit van de CDA fractie.
Hoe groot of klein het bedrag ook moge zijn: afblijven van het geld van de burgers. Ook voor niet “gristenen.”
Sjoerd Postma
24 januari 2010
Het CDA onder Van Jaarsveld is vier jaar lang een belerend clubje Jezuieten geweest dat het vingertje constant in de richting van derden prikte. Van Jaarsveld zelf deed dat al veel langer. Onhebbelijk mannetje, die denkt het geweten van Leiderdorp voor anderen te mogen spelen. Op de inhoud geeft Nico nooit thuis. Het CDA heeft als partij inhoudelijk de laatste twaalf jaar niets bijgedragen. Geen enkel onderwerp lokte de partij uit om eens uit te wijden over haar gedachten. Indolent liep men achter het College aan. Er was in die twaalf jaar slechts één uitzondering, Wim Laman. Hoewel Wim ook wel op een paar fratsen was te betrappen, was hij alijd in voor debat en vond ik hem daarin vaak eerlijk en kritisch. Wat was men bij het CDA blij toen Wim de politiek verliet, die raar springende kikker.
Het CDA heeft de afgelopen drie collegeperioden, waarin men even zo lang leidend de Leiderdorpse agenda bepaalde met haar wederhelft PvdA, nooit – geen enkele gelegenheid uitgezonderd – kritisch naar haar eigen beleid gekeken. In diezelfde periode is Leiderdorp in haar moderne geschiedenis uniek achteruit gedenderd. Het dorp heeft financieel enorme veren moeten laten, is inmiddels volkomen volgebouwd (met alles wat nog komen gaat), is volkomen verkalkt qua verkeer, heeft haar A4 ‘oevers’ volledig verhypothekiseerd aan het plan Molkenboer en het water staat haar bewoners aan de lippen. Geen inwoner van Leiderdorp die meer blij is met het dorp. Zelfs de enorme hoge afkoopsom van NUON is bijna geheel verdampt. Dat is de erfenis van CDA en PvdA, in mindere mate GL.
Zoals Hugo terecht zegt mogen partijen natuurlijk zich best uitspreken. Maar als men zich dan uitspreekt, waarom dan altijd dat vingertje naar buiten wijzen, terwijl er drie terugwijzen die men niet verklaart. Het CDA zou best eens naar goed huiselijk gebruik flink te biecht mogen gaan in Leiderdorp. Ons eens vertellen hoe beschaamd men zich voelt zoveel wanbeleid en verkeerde beslissingen te hebben genomen de afgelopen twaalf jaar, en minstens 100 ‘Wees gegroetjes’ uitspreken op het dorpsplein dat er volgens eigen ambitie van de Gristendemocraten allang had moeten liggen.
Mea culpa, mea maxima culpa. Dat is wat Nico van Jaarsveld en zijn discipelen zou sieren. Al het overige is ongeloofwaardig, net zo ongeloofwaardig als de partijleider in Den Haag etaleerde toen hij betrapt werd op wanbeleid. Of zijn het gewoon de CDA mores nooit je ongelijk toe te geven al ware zij een verlichte partij? Zou me niets verbazen.
Overigens stipt Hugo nog een leuk punt aan. Dat van schone schijn maken, zoals inderdaad het CDA als enige in Leiderdorp doet door die obligate bloemetjesfoto’s in het LW, ook al zo’n CDA bolwerk dankzij Brocken.
De afgelopen week zagen we grote bedrijven enorme cheques uitschrijven voor Haiti. U weet wel, de aflaatlocatie voor 2010. Die acties die doen denken aan Moederdag. Zo eens in het jaar staan we collectief stil bij iets of iemand die het slechter heeft dan wij. Haiti, dat 98% van Nederland nog even snel op de kaart moest opzoeken, interesseerde ons geen biet. Dat daar mensen massaal kansloos ‘the struggle for life’ vechten op doordeweekse dagen kan ons geen barst schelen. Maar gelukkig was daar een aardbeving die onze nationale goedentierenheid weer eens kon tonen. We zamelden wel 41 miljoen euro in. Jolijt, jolijt. Niemand die kennelijk inzag dat 22 dagen voordien Nederland alleen al 75 miljoen euro aan totaal zinloos vuurwerk de lucht in schoot. Die 41 miljoen was dus helemaal niets om trots op te zijn. Slechts 5 euro per volwassen inwoner, grotendeels door gulle giften van bedrijven (met logo, dat dan weer wel) verzameld. Een nationaal schandaal dat we vinden dat we ons schuldgevoel, onze aflaat, met 41 miljoen kunnen afdoen. Nederland moet zich diep schamen. Zo meteen in de zomermaanden geven we wel 200 miljoen aan merchandizing uit voor het WK voetbal. Maar Haiti moet blij zijn met 41 miljoen. Het vermakelijkste is – leest u de column van Youp in het NRC er nog eens over na – die bedrijven die met een giga logo in beeld zogenaamd gul zijn. Dat de gulle gift tijdens het best bekeken programma van het jaar natuurlijk de meest effectieve positieve reclamevorm is, ontgaat vele. Tja, een hypocriete houding is niet alleen des CDA’s …
A. Goossens
24 januari 2010