De column van 16 september jl, door mij op site geschreven over Olaf McDaniel als reactie op de column van Olaf op de PvdA site “De Wilderianisering van de politiek in Leiderdorp” gaf weer eens enigszins wat oude commotie.
De reden hiertoe was dat Olaf het herenakkoord verbrak, wat wij hadden, hetgeen betekent dat we één heer minder in ons midden hebben.

Ik heb de bewuste column uit de presentatie gehaald. En dit is de vervangende column. Ik heb me laten misleiden door de inmiddels bekende PvdA strategie. De oude jaren van weleer begonnen weer te leven en het onkruid ontwikkelde zich naar mate. Naast waarheden dus. En waarheden horen nu eenmaal pragmatischer onder de aandacht te komen dan straatvechtertactieken. Althans, dat vind de politiek. De Burger heeft liever man en paard maar onze notabelen zitten liever op het hellende pragmatische vlak net in die positie dat ze niet naar beneden glijden. Of wel dus. Welnu, ik ga u verklaren waarom Olaf McDaniel van de PvdA wel afgegleden is. Onze man en paard menner.

In de bewuste column “De Wilderianisering van de politiek in Leiderdorp” op de site van de PvdA geeft Olaf McDaniel weer hoe ik het startschot van de gemeenteraadsverkiezingen heb gegeven in 2006. Onze weldoener en beschermer van de maagdelijkheid van de raadsleden. Als Burger vraagt u zich ongetwijfeld af waar ik het nu weer over heb maar we bekijken het even vanuit de visie van onze “weldoener” Olaf Mc Daniel.
In, ik meen januari 2006, werd er een column op de site van de Socialistische Partij geplaatst, kortweg SP en niet te verwaren met mijn initialen S.P.
In deze column, geschreven door S.P., kreeg het CDA van jetje. Schande werd er over gesproken en de pers denderde na tot juni van het betreffende jaar. Dit heeft mij overigens geen windeieren gelegd want een deel van onze fameuze Burgers roemde de stijl en vergaf mij mijn vergissing. Met het CDA is de problematiek opgelost. Ik zat verkeerd.

Olaf McDaniel wierp zich op als beschermheer van de eer en goede zeden van de raad en schreef naar aanleiding van de column van jan. 2006 een mail aan de toenmalige voorzitter van de SP, het huidige spookraadslid JP Voets. Voets ging daar niet op in en alles bleef zoals het was.
Olaf was uitgewauweld en (burger)raadsleden, die niets te maken wilden hebben met Olaf, namen persoonlijk contact op met Voets en ondergetekende. Wat wij daar te horen kregen over deze volksvertegenwoordiger was niet mis. Zij wilden ook op geen enkele wijze gekoppeld worden aan Olaf en wilden ook niets te maken hebben met zijn mail, waarin hij stelde namens alle volksvertegenwoordigers te spreken.

En al die smeuïge onzin die Olaf nu verkondigt in zijn column “de Wilderianisering van de politiek in Leiderdorp“? En ook ik bleek een zakkenvuller, niet te sporen en vroegtijdig dement, of woorden van gelijke strekking. Er ontstond een levendige correspondentie geeft Olaf aan in zijn column.
Ik wil die correspondentie wel eens zien en met inhoud van die woorden. Mij is daar althans niets van bekend dus ik voeg dit maar is het vakje “spookverhalen” en “stennismakerij.”
We hebben al een spookraadslid maar zo te zien hebben we nu ook een spoorkverhalenraadslid.

Hoe redeneert onze salonsocialistische fractie van de PvdA. Geen man en paard noemen.
In een wedstrijd met 20 paarden en evenzoveel berijders, jockeys dus voor de kenners, roept de PvdA de uitslag als volgt om: nummer één heeft gewonnen! Precies zult u denken, dat is toch logisch. Maar welk paard en welke man worden bedoeld.
Nu komt coryfee Olaf in het debat. Wij zijn voor helderheid en duidelijkheid en wij voldoen daar in ruime mate aan, volgt met donkere blik en de bekende McDaniel intonatie. En ik vertegenwoordig alle (burger) raadsleden dus u bent uitgepraat, vervolgt onze “vriendelijke” ceremoniemeester.
Mis, roept een dissidentiele vertegenwoordiger. Er is ook iemand met het rugnummer 1, die kan ook gewonnen hebben. Niets mee te maken roept keizer Olaf. Ik ben glasbeekhelder en spreek duidelijk hollands.

De heer Olaf McDaniel, raadslid van de PvdA, meet zich in zijn column “de Wilderianisering van de politiek in Leiderdorp”, woorden aan die hij juist wil bestrijden. Ik merk toch wel een beetje verbloemde trotsheid in zijn drogredenatie. Kijk voorlopig mag ik dit niet zeggen maar ik doe het wel! Goed gedaan jongen!
Ik kan mij ook niet aan de redenatie onttrekken dat Olaf liever de PvdA dan het CDA had zien staan in mijn gewraakte column. Dan was de waarheid in ieder geval minder geweld aangedaan, schijnt Olaf uit te dragen.

Excuus van de heer Olaf is wel op zijn plaats. Niet alleen voor de column maar des temeer aan de Burgers van Leiderdorp. Dit laatste voor al het onrecht en valse beloftes. De misleidingen in het laatste verkiezingsprogramma met name het aanhangsel met het foto’tje van fractievoorzitter Thunnissen er op. Niet waar Olaf?
En wie “Wilderianeseert” de politiek in Leiderdorp met zijn spookverhalen? En wie is er intellectueel zwakzinnig? En iedereen die het niet met zijn standpunt eens is, is een idioot? Prima staaltje van Verwilderianisering geeft je hier mee. Goed voorbeeld doet goed volgen. En de antwoorden op die vragen kunnen de Burgers van ons dorpje wel geven, als je het op prijs stelt.

Kom op Olaf. Als je kan wippen, dan kan je ook glijden. En lees je eigen column eens. Dan weet je precies wat je geschreven hebt.