Dinsdag 4 september een overladen commissie 2 vergadering van de gemeente Leiderdorp.
Van informatie over W4/A4 en de punten Centrumplein, uitbreiding begraafplaats, bouw en goothoogtes Voorhof, beslissing op bezwaar tegen voorbereidingsbesluit Achter ’t Hofje, evaluatie vervanging lindebomen en voorbereidingsbesluit voor Oude Rijn en de Zijl.

Dat laatste punt werd kort behandeld omdat de betrokken wethouder weg moest en eerdere punten veel aandacht vroegen.
Terecht veel aandacht, waarbij de kwaliteit van de inspraak inzake de uitbreiding van de begraafplaats weer eens aangaf dat er toch nog wat meer huiswerk moet worden gedaan, wil dit stuk in de raad behandeld worden.

Maar dit verhaal gaat over de beoogde parapluregeling die de gemeente wil treffen om steigerbouw in de Rijn en de Zijl tegen te gaan.
Deze beoogde regeling komt op een wel heel curieus moment.

Wat is het geval.
Tot voor kort kon een ieder afmeren aan de kade langs de Oude Rijn.
Bewoners maakten daar gebruik van, om hun boot achter hun huis te leggen, passanten doen dat bijvoorbeeld ter hoogte van het Rosarium.
Voor het deel van de Oude Rijn tussen de Does en de brug over de A4 was de walkant van de Rijn van betonplaten. Deze platen waren niet zo dik.
Er achter was een stuk grond met gras begroeid.
Paaltjes in de grond of oogjes aan het beton en de boot lag vast.
Dit deel van de walkant is vernieuwd door de provincie.
Een stalen damwand in de grond geslagen, met een brede betonnen kop.
Als goed huisvader stelt de provincie nu, dat de bewoners nog wel mogen afmeren, maar dat zij daartoe afmeerpalen in de Rijn moeten plaatsen, ter voorkoming van schade aan de walkant.
Om de doorvaarbaarheid te waarborgen is een vergunning van de provincie nodig.
Er zal streng worden gecontroleerd op afmeren op de juiste plaats (vergunning) en op de wijze van aanleggen (de afmeerpalen).
Hiervan zijn de bewoners op 2 april schriftelijk door de provincie op de hoogte gesteld.
Om door het hoogteverschil tussen wal en waterpeil nog behoorlijk in de boot te kunnen stappen, die dus wat van de kant af ligt, is het dienstig de afmeerpalen te verbinden met elkaar middels een smal plankier, zodat hoogte en afstand op menselijke wijze worden overbrugd. Hoe beperkt ook in omvang, zo een constructie heet al gauw een steiger

Het is een bijzondere samenloop dat de gemeente nu op dit moment met een voorstel komt om steigerbouw in de Oude Rijn en de Zijl te verbieden.
Het argument daarbij is dat een parapluregeling makkelijk is op te zetten, de gemeente dit mag en dat tijdens de voorbereiding van een dergelijke regeling aanvragen kunnen worden aangehouden.
Het aanmeren zelf kan de gemeente (dus op het overige oeverdeel, wat niet is gerenoveerd) niet voorkomen.

Als inspreker heb ik gepoogd aan te geven dat de eigenaresse van de Rijn en de walkant, de Provincie, ons bewoners aan de Rijn een vergunning wil geven om je boot aan te leggen, voor zover dat de scheepvaart niet hindert (de Rijn is hier zeer breed, dus dat is geen belemmering) en je een afmeerconstructie optuigt.
De gemeente gaat nu verbieden zo een afmeerconstructie op te tuigen, ook voor dit gebied en gaat de bewoners daarmee verhinderen, enkel op dit deel, hun boot aan te leggen.

Als inspreker ben je in je tijd beperkt en kreeg ik geen tweede termijn.
Wat waren nu onder andere de reacties vanuit de commissie.
CDA er van Huut, ik ben blij met deze regeling.
In de Dwarswatering wordt het een puinhoop en de walkant heeft er daar onder te lijden.
Een totaal andere situatie, waar bij een natuurlijke aflopende walkant steigers tot ver buiten de oever zijn gebouwd.
In dit geval gaat het om beperkte constructies zeer dicht tegen de stalen/betonnen walkant ter bescherming van die walkant.
PVDA er Thunnissen, ik mag ook geen boot achter mijn huis leggen.
Nee natuurlijk niet, de Rijn is daar ter plekke zeer smal en het stuk bevindt tussen twee beweegbare bruggen.
Hier moet voor vrije manoeuvreerruimte voor het doorgaande scheepsverkeer worden gezorgd.
BBL er van Hoogt van BBL probeert met de opmerking dat hij niet tegen te treffen voorzieningen is, maar ze moeten wel kwaliteit hebben een brug tussen de standpunten te slaan.
Natuurlijk mag er op worden toegezien dat er niet met sinaasappelkistjeshout wordt gebouwd zegt hij.
Wees daarop gerust, wie een keer in een boot aan de wal afgemeerd heeft gelegen toen er een groot beladen zandschip langs kwam, weet dat iedere bootbezitter alleen voor degelijkheid kiest.
Mogelijk stelt de provincie bij de vergunningverlening daar zelfs strikte voorwaarden aan.
De tijd werd krap dus werd door de voorzitter Thunnissen samengevat, dat er dan maar een regeling moest komen dat zij die voor de renovatie een steiger hadden, die weer mogen oprichten.
De clou is nu juist dat vroeger geen steiger nodig was voor de hel Oude Rijn, ook tussen de Does en de brug A4 en nu nog steeds niet voor de rest van het beoogde gebied.
Dus hiermee geef je geen zicht op een oplossing.

Als burger zal ik mij schriftelijk tot het College en de raad wenden, aan brieflengte is geen beperking gesteld.
De mogelijkheden van beroep zullen zo nodig benut worden, maar is het niet zonde van de tijd en energie om ook deze eenvoudig te regelen zaken zo ingewikkeld te maken door ze ogenschijnlijk simpel af te doen: “We mogen dat besluiten voor de hele oever, dat is het eenvoudigst en daarom doen we dat ook”.
Voorstel is dat daar waar de eigenaresse van de bewoners afmeerpalen verlangt, de bewoners die afmeerpalen met een smalle vlonder mogen verbinden.
Om u een idee te geven, kijk naar de afmeervoorzieningen die de bewoners in Zoeterwoude bij de appartementen “De Drie Koningen” hebben getroffen. Dan heb je een kader.

Waarom dit verhaal tussen alle grote zorgen en belangrijke dossiers die Leiderdorp heeft.
Ik word treurig en bang, als ik bij zulke eenvoudige dossiers, die slechts gezond verstand en kennis ter plaatse vragen, plus communicatie tussen verschillende overheden, deze dossiers op een dergelijke wijze behandeld zie worden.
Deze situatie ken ik en elke opmerking in de commissie gemaakt en door mij aangehaald snijdt geen hout.
De samenvattende conclusie waarmee het stuk door gaat doet geen recht aan de situatie.
Hoe zou dat nu gaan bij ingewikkelder dossiers, waarbij minder gemakkelijk de werkelijkheid is te vatten?
Bovendien is mijn ervaring, dat als er een regeling is, deze verder op geen enkele wijze meer een opening biedt. Hoe redelijk een verzoek ook moge zijn.
Het is dan een onwrikbaar raadsbesluit.

Wouter Deelen